Χρόνια πολλά!Καλή Χρονιά!

Ο,τι καλύτερο σας εύχομαι για το 2011 ταλαιπωρημένα μου Ειδικοπαιδαγωγόπουλα!!Καλή τύχη σε όσους δώσουν Α.Σ.Ε.Π. !!

Έτσι.....

...για να ξαλεγράρουμε λιγουλάκι!!

Το δέντρο της γνώσης...

Και είπαν οι καθηγητές: "Σας εξοπλίσαμε με γνώσεις και εμπειρία και τώρα σας αφήνουμε μόνους σας να αποφασίσετε αν θα δουλέψετε ή αν θα κάνετε μεταπτυχιακές σπουδές, για να επεκτείνετε το γνωστικό σας αντικείμενο..." και έτσι έγινε... Ξεχύθηκαν οι απόφοιτοι σε διάφορες πόλεις και χωριά και άρχισαν να δουλεύουν με ζήλο και μεράκι. Άλλοι ξενιτεύτηκαν στην αλλοδαπή για να μάθουν περισσότερα και για να επιστρέψουν σοφότεροι και όλα κυλούσαν όμορφα και ήταν ιδανικά... Και ξαφνικά στον κήπο της Ειδικής Αγωγής φύτρωσε το δέντρο της ημιμάθειας και της απειρίας, το οποίο όμως για να το κάνουν πιο ελκυστικό το ονόμασαν: "Το Δέντρο Της Γνώσης"... Και οι καρποί του ήταν απ' έξω όμορφοι και πολλά υποσχόμενοι, όμως μέσα ήταν άδειοι... και όποιος μοχθούσε τετρακόσιες ολόκληρες ώρες για να τους κόψει και να τους γευτεί, ζούσε μετά με την ψευδαίσθηση ότι ξέρει, αφού πρώτα όμως τους ακριβοπλήρωνε... Και οι όσοι δοκίμασαν τον καρπό της άγνοιας, μπερδεύτηκαν μαζί με αυτούς που γνώριζαν πραγματικά... Και επειδή όλο και περισσότεροι δοκίμαζαν, "άθελά" τους άρχιζαν να σπρώχνουν τους "έμπειρους γνώστες" έξω από τον κήπο... Μέχρι που σιγά σιγά τους έβγαλαν όλους έξω και τότε μέσα στον κήπο άρχισε να σκοτεινιάζει εξαιτίας της ημιμάθειας... Το κίνητρο τους ήταν η εύρεση εργασίας και το "παχουλό" επίδομα και όχι η αγάπη για το αντικείμενό τους... Και όλα κρέμονταν από την κρίση του ανώτερου όλων... αν αυτή η κατάσταση θα συνεχιζόταν ή όχι...

Ειδική Αγωγή : Day 1

Διαβάζεις για χρόνια.... και τελικά περνάς σε μια σχολή!Στην αρχή απογοητεύεσαι λίγο, αλλά στη συνέχεια αρχίζεις να το συνηθίζεις και σου αρέσει. Παρακολουθείς τα μαθήματα με αγάπη και αφοσίωση, κάνεις τις πρακτικές σου, αγωνιάς στην κάθε εξεταστική... Διαβάζεις... Διαβάζεις... Διαβάζεις... Περνάς ταυτόχρονα χαρές, λύπες, επιτυχίες, απογοητεύσεις... Και επιτέλους έρχεται η στιγμή που παίρνεις το πολυπόθητο πτυχίο στα χέρια σου! Πάρτι, χαρές, πανηγύρια, συγχαρητήρια! Την άλλη μέρα ξυπνάς και αισθάνεσαι γεμάτος. Είναι σα να βρήκες το κομμάτι από το παζλ που έψαχνες χρόνια, για να αρχίσει η εικόνα σου να παίρνει μορφή... Σα να έφτασες λίγο πριν την κορυφή του Έβερεστ και λες: "Ε! Σιγά! Τι έχει μείνει; Δέκα βήματα!" ... Εκείνη όμως τη στιγμή συνειδητοποιείς ότι είναι τα δέκα χειρότερα βήματα της διαδρομής. Χωρίς οξυγόνο, δυσκολεύεσαι να κουνηθείς και βρίσκεσαι εγκλωβισμένος στα ίδια σου πρώτα βήματα... Και σαν να μην έφταναν οι ήδη υπάρχουσες δυσκολίες προκύπτουν και καινούργιες... Οι συνοδοιπόροι σου εγκαταλείπουν την προσπάθεια, σου τελειώνουν τα εφόδια και μένεις μόνος σου να παλεύεις με τον άνεμο και το ψύχος... Όσοι έχουν βιώσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί Ειδικής Αγωγής, καταλαβαίνουν ακριβώς τι εννοώ...!

Καλωσορίσατε στο Σαφάρι της Ειδικής Αγωγής!!Μια περιπέτεια για γερά νεύρα και δυνατούς συμμετέχοντες!!!Εδώ θα διαβάσετε τις εμπειρίες μου στη χώρα του ποτέ-ΑΣΕΠ και μπορείτε να μου διηγηθείτε και τις δικές σας!!!Ό,τι μας απασχολεί στο χώρο της Ειδικής Αγωγής γράφεται εδώ!!! Have Fun!!!