Το δέντρο της γνώσης...

Και είπαν οι καθηγητές: "Σας εξοπλίσαμε με γνώσεις και εμπειρία και τώρα σας αφήνουμε μόνους σας να αποφασίσετε αν θα δουλέψετε ή αν θα κάνετε μεταπτυχιακές σπουδές, για να επεκτείνετε το γνωστικό σας αντικείμενο..." και έτσι έγινε... Ξεχύθηκαν οι απόφοιτοι σε διάφορες πόλεις και χωριά και άρχισαν να δουλεύουν με ζήλο και μεράκι. Άλλοι ξενιτεύτηκαν στην αλλοδαπή για να μάθουν περισσότερα και για να επιστρέψουν σοφότεροι και όλα κυλούσαν όμορφα και ήταν ιδανικά... Και ξαφνικά στον κήπο της Ειδικής Αγωγής φύτρωσε το δέντρο της ημιμάθειας και της απειρίας, το οποίο όμως για να το κάνουν πιο ελκυστικό το ονόμασαν: "Το Δέντρο Της Γνώσης"... Και οι καρποί του ήταν απ' έξω όμορφοι και πολλά υποσχόμενοι, όμως μέσα ήταν άδειοι... και όποιος μοχθούσε τετρακόσιες ολόκληρες ώρες για να τους κόψει και να τους γευτεί, ζούσε μετά με την ψευδαίσθηση ότι ξέρει, αφού πρώτα όμως τους ακριβοπλήρωνε... Και οι όσοι δοκίμασαν τον καρπό της άγνοιας, μπερδεύτηκαν μαζί με αυτούς που γνώριζαν πραγματικά... Και επειδή όλο και περισσότεροι δοκίμαζαν, "άθελά" τους άρχιζαν να σπρώχνουν τους "έμπειρους γνώστες" έξω από τον κήπο... Μέχρι που σιγά σιγά τους έβγαλαν όλους έξω και τότε μέσα στον κήπο άρχισε να σκοτεινιάζει εξαιτίας της ημιμάθειας... Το κίνητρο τους ήταν η εύρεση εργασίας και το "παχουλό" επίδομα και όχι η αγάπη για το αντικείμενό τους... Και όλα κρέμονταν από την κρίση του ανώτερου όλων... αν αυτή η κατάσταση θα συνεχιζόταν ή όχι...